کارگران آلمان و مبارزه علیه قراردادهای موقت

گزارش دریافتی

مبارزات کارگران آلمانی

قراردادهای کوتاه و موقت منافع کارگران را پایمال می‌سازند

اشاره: اجرای نسخه‌های ویرانگر مبتنی بر سیاست‌های نولیبرالی در اتحادیۀ اروپا، آسیب‌های جدی به حقوق طبقۀ کارگر و حیطه فعالیت جنبش سندیکایی زحمتکشان وارد ساخته است. شرکت‌ها و کارفرمایان تحت حمایت دولت‌های سرمایه‌داری از اجرای قراردادهای موقت در جهت تضعیف و ایجاد تفرقه در جنبش کارگری و سندیکایی بهره می‌برند. در آلمان به عنوان قدرت اول اقتصادی اتحادیه اروپا، قراردادهای موقت، بویژه در چارچوب برنامه ریاضت اقتصادی رواج یافته است. مطلبی که به خوانندگان ارائه می‌شود به صورت فشرده مبارزات کارگران آلمان علیه قراردادهای موقت را به تصویر می‌کشد. آگاهی از مبارزه زحمتکشان در چهار گوشه جهان می‌تواند در ارتقاء سطح آگاهی مبارزان جنبش سندیکایی کارگران ایران مفید باشد.

 

در کشور آلمان حدود یک میلیون کارگر که اغلب در بخش‌های حمل و نقل، خدمات بهداشتی، نظافت، ایمنی و همچنین در کارخانه‌های فولاد و صنعت برق مشغول به کار هستند، قراردادهای کاریشان کوتاه مدت[ پیمانی] و یا موقت است.

 

در کارخانه‌های صنعت فولاد و فلز حداکثر قراردادها تا ۴۸ ماه خواهد بود! البته این مدت قرارداد پیمانی می‌تواند در بعضی از پروژه‌های خاص بیشتر از ۴۸ ماه بشود. این نتیجه تصمیمی است که از طرف اتحادیه کارفرمایان فولاد و فلز اتخاذ شد و از طرف برخی سندیکاها… و فلزکاران ، تحت عنوان” توافق جمعی دراستفاده از کارگران موقت” به امضاء رسید!

 

استخدام کارگران با حداکثر ۴۸ ماه قرارداد موقت تنها در صورت توافق مدیریت کارخانه و نماینده کارگران انجام خواهد گرفت. ۴۸ ماه یعنی چهار سال کار با قرارداد موقت و در این چهار سال حداکثر فشار بر روی کارگر خواهد بود و نه بر روی محل کار کارگر! به این ترتیب کارفرمایان می‌توانند هر چهار سال یکبار با نیروی کار جدید به ارزش افزوده بیشتری دست پیدا کنند. این شیوه استثمار به هیچ وجه با نظریه تعادل در کار و حقوق کارگران مطابقت ندارد!

 

کارفرمایان موفق شدند با این اقدام ضد کارگری گامی در مسیر تداوم بخشیدن به قراردادهای کوتاه و موقت بردارند و بین کارگرانی که مخالف این نوع قراردادها هستند و از اجرای آن سرپیچی می‌کردند اختلاف و تفرقه ایجاد کنند.

 

برخلاف تصمیم یاد شده، قرار است استخدام‌های موقت از اول آوریل [اردیبهشت سال ۹۶] سال ۲۰۱۷ فقط به مدت ۱۸ ماه صورت گیرد و پس از این مدت کارگر یا اخراج خواهد شد و یا به کار خود ادامه خواهد داد.

 

شایان ذکر است که حتی امکان عقد قراردادهای موقت ۴۸ ماه در بسیاری از موسسات و یا کارخانجات وجود ندارد. همان طور که گفته شد شرط استخدام کارگر پیمانی باید حتما با توافق کارفرما و نماینده کارگران صورت پذیرد و در این تصمیم گیری نقش و توان نماینده کارگران تاثیربسزایی دارد.

 

برای کارگران بسیار مهم است که نماینده آنها کارگری شجاع و مبارز و در ارتباط دائمی و مستمر با سندیکا باشد تا بتوانند با اکثریت آرا، خواست کارگران را که تضمین امنیت شغلی و استخدام دائمی است به اجرا درآورد، همچنین باید کارگران پیمانی جدید و با قراردادهای کوتاه مدت فوراَ به استخدام رسمی و دائمی پذیرفته شوند.

 

ترجمه گزارش از سایت د کا پ – روزنامه عصرما

 

پرویز کوشافر

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Bookmark the permalink.

Comments are closed